Optocht

16 juli 2018

Het is reuze makkelijk als een digitaal Catalaans foldertje eenvoudig te vertalen is middels een smartphone.

Zo kwam ik erachter dat het feest van Sant Pere in Altea gisteravond zijn hoogtepunt zou bereiken.

Sant Pere, die ook luistert naar de naam San Pedro, hoort niet zo veel. Hij is geworden tot een beeld inclusief een aureool rondom het hoofd. Hij is gemonteerd op een karretje met goudgele ornamenten. Of het allemaal goud is wat er blinkt heb ik geen weet.

San Pedro kijkt over zijn volgelingen die hem mee torsen door de straten van Altea. Nu heb ik wel eens een processie gezien waar mannen een baldakijn sjouwde om mijnheer pastoor te beschermen tegen een onverwachtse regenbui. Maar hier geen sierlijk afdakje, hier loopt de geestelijke gekleed in zwarte broek en zwart overhemd gewoontjes mee in de stoet.

De tocht naar de boulevard verloopt op rolletjes. Het karretje waar San Pedro op is gemonteerd is voorzien van enorme zwenkwielen met rubber banden. Het religieuze vehicle wordt voortgeduwd door enkele heren.

Op de boulevard waar het normaliter een permanent komen en gaan is van auto's, motoren, fietsen en scooters staan nu keurig netjes witte tuinstoeltjes opgesteld. Vooraan een podium met een eenvoudige tafel.

Wat precies de rol is van de maagd Carmen is mij onduidelijk, maar ze is ook van de partij. Ze heeft een soortgelijke kar inclusief lantarens en wordt voortgeduwd door vrouwelijke parochianen.

Carmen komt links van het podium te staan en Pedro rechts. De pastoor trekt een wit kleed over zijn hoofd en de kerkdienst midden op straat vangt aan als de lokale bevolking plaats heeft genomen op de witte tuinstoeltjes.

De lokale harmonie is uitgesloten van deelname aan de mis en doet zich in een naast gelegen cafe te goed aan bier. De flessen zijn niet aan te slepen. Toeteren maakt dorstig.

Ondertussen gaat de mis inclusief een eucharistieviering gewoon door. De aanwezige heren puffen en de dames wapperen met hun waaier.

De pastoor houdt van opschieten, maakt grapjes waar ik niets van versta en na drie kwartier krijgen we allen de zegen. De stoet wordt geformeerd. Helemaal vooraan die ene tamboer en die ene toeteraar eerder gespot in de vroege ochtenduren.

Daarachter volgt een hele stoet van meisjes in schattige blauw-witte jurkjes. Slechts enkele hebben een kroontje. In leeftijd varieren ze van een jaar of drie tot een jaar of elf. Nog jongere meisjes hebben ook dezelfde klederdracht en worden door hun moeder voortbewogen in een kinderwagen aan weerszijden van de meisjes die al op eigen benen staan.

Na de jongedames twee heren met een groene bladerkrans en daarachter de rollende kar van San Pedro. Mijnheer pastoor en zijn kapelaan volgen en daarachter de dames met de stellage van Virgin del Carmen. De stoet wordt afgesloten door de met bier gevulde fanfare.

Voordat de processie zich in gang zet worden aan de aanwezige vrouwen kleine plastic zakjes uitgereikt met daarin een eenvoudig kettinkje en een medaillon van Sant Pere. Waarom de heren dit niet ontvangen is mij een raadsel, maar het verklaard mogelijk waarom statistisch gezien vrouwen ouder worden dan mannen.

De route over de boulevard is naar schatting een kilometer of twee lang en dan buigt de stoet zich richting de haven om daar nog eens de pier van ook wel een kilometer lang af te lopen richting de vuurtoren.

De kleine meisjes stappen flink door want met regelmaat moeten ze wachten op Pedro en Carmen die niet zo vlot ter been zijn.

Aan het einde van de haven ligt een rood met geel geverfde passagiersboot te wachten. Alle deelnemers van de optocht gaan aan boord. Een man schiet onder de rokken van Carmen.

Een andere man klimt op de goudkleurige kar en trakteert het aanwezige publiek op een innige omhelzing met de maagd. Plots komt zij in beweging en wordt van de sokkel getild en door enkele potige kerels aan boord gesjouwd.

De geur van wierook is niet aanwezig, de omstanders moeten het doen met een enorme dieselwalm hier bij het depot voor brandstof voor de vissersboten. Tegen het muurtje met voor brand waarschuwende bordjes staat de in zwart en oranje geklede Protection Civil geleund. De burgerwacht die er op toezag dat alles veilig verliep is er moe van geworden. Hij rookt een sigaret. Niet bepaald de meest veilige plek alhier.

Als de processiegangers allemaal aan boord zijn gaan de trossen los. De boot komt in beweging en die ene toeteraar met het oosterse deuntje speelt voor de zoveelste keer zijn eentonige repertoire.

De veerboot gaat buitengaats. De deining is enorm. Eventueel wit vertrokken gezichten zijn niet meer te zien, ze zijn te ver uit het zicht. Ergens op zee zullen ze de groene krans in het water gooien ter nagedachtenis aan de op zee gebleven geliefdes.

Vanaf het strand volgen 21 saluutschoten. Vuurwerk dat hoog boven de boulevard tot ontploffing komt. Het feestje is voorbij. En dat Carmen het hele jaar wat pips oogt is nu ook verklaard, ze heeft geen zeebenen.